در ذكر مراضع رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مرضعه رسول خداى : اول : ثويبه كنيزك ابو لهب بود كه او را به مژده ولادت رسول خدا آزاد ساخت و حكم داد كه پيغمبر را شير دهد ؛ و اين قصّه در ولادت رسول خدا به شرح رفت . و در اسلام او خلاف كرده‌اند ، بعضى او را از صواحبات « 1 » شمرده‌اند . گويند : رسول خداى از بهر او جامه و عطا از مدينه به مكه انفاذ مىداشت ، در سال هفتم هجرى وفات كرد ، و پيغمبر بعد از فتح مكّه چندان‌كه از خويشاوندان او پرسش كرد كس را نيافت . ديگر : حليمه بنت ابو ذويب هو عبد اللّه بن الحارث از بنى سعد بن بكر است و حليمه از بزرگان قوم خود بوده ؛ و شرح حال او مرقوم افتاد . گويند : بعد از تزويج پيغمبر خديجه عليها السّلام را حليمه به مكه آمد و از قحط شكايت كرد ، پيغمبر حال او را با خديجه مكشوف داشت يك شتر و چهل گوسفند او را عطا داد ، در اسلام او خلاف است . ابن حيّان حديثى كند كه دلالت بر اسلام او دارد . و صاحب استيعاب از صواحباتش شمرده است . ذكر برادران و خواهران رضاعى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله خواهران و برادران رضاعى رسول خدا اولاد حارث‌اند . اول : عبد اللّه . دويم : اميمه . سيم : خدّامه است و برادر خوانده‌اى در جاهليت داشت كه نام او الخلاص بن علقمه است . گويند : پيغمبر او را مدح مىفرمود .

--> ( 1 ) . صواحبات جمع صاحبه : به معنى زوجه است .